Toen hij terugkwam...
hadden we genoeg stenen voor de rest van z'n leven.
Ik kreeg die week een flinke zending. Sigaretten, kauwgom, whisky...
speelkaarten met blote vrouwen...
en natuurlijk het belangrijkste:
Rita Hayworth in eigen persoon.
GRATIS WELKOM THUIS
Hoofd omhoog. Ze inspecteren de cellen.
119.
123.
Opstaan.
Gezicht naar de muur.
Omdraaien en de directeur aankijken.
Het doet me deugd dat je dit leest.
Wat is je lievelingspassage?
'Ziet, want gij weet niet wanneer de heer des huizes komt.'
Marcus 13:35. Heel mooi.
Maar dit is nog beter: 'Ik ben het licht van de wereld.
Wie mij volgt zal niet in duister dwalen.'
Johannes, 8:12.
Je bent goed in cijfers, hoor ik.
Een man hoort een vak te kennen.
Wat is dit?
Een rotsdeken. Het dient om stenen te slijpen.
Een hobby van me.
Redelijk schoon. Een beetje contrabande, maar niets ernstigs.
Ik keur dit niet goed.
Maar we kunnen wel een uitzondering maken.
Afsluiten.
Oh ja, laat ik je hier niet van beroven.
Hierin vind je je verlossing.
Die inspectie was een smoes.
Norton wilde hoogte van Andy krijgen.
Zijn gerechte oordeel kome...
Heeft m'n vrouw gemaakt.
Heel mooi, meneer.
Werk je graag in de wasserij?
Niet echt.
Misschien kunnen we wat beters vinden voor een ontwikkeld man als jij.
Jake, waar is Brooks?
Andy, ik dacht al dat ik je hoorde.
Ik ben bij jou ingedeeld. - Dat hoorde ik.
Niet te geloven, hé.
Kom, ik zal je rondleiden.
Hier is het. De bibliotheek van de Shawshank gevangenis.
National Geographics.
Reader's Digest verkorte uitgaven en een paar Louis L'Amours.
Look Magazine, Erle Stanley Gardner.
Elke avond laad ik m'n kar vol en maak ik m'n ronde.
De namen schrijf ik op dit bord.
Fluitje van een cent.
Nog vragen?
Hoe lang ben je al bibliothecaris?
Ik kwam hier in 1905 en ze maakten me bibliothecaris in 1912.
Heb je ooit een assistent gehad? - Nee, zoveel stelt het niet voor.
Waarom ik dan, waarom nu? - Geen idee.
Maar 't is leuk om gezelschap te hebben.
Dufresne.
Dat is hem.
Ik ben Dekins.
Ik overweeg een fonds voor de opleiding van m'n kinderen.
Oh, juist.
Laten we het maar eens rustig bespreken.
Brooks, heb je papier en potlood?
Mr Dekins...
En toen zei Andy: Wilt u uw zoons naar Harvard of naar Yale sturen?
Niet waar. - God is mijn getuige.
Dekins was even sprakeloos. Toen lachte hij hard en schudde z'n hand.
M'n reet. - Hij schudde z'n hand.
Ik piste zowat in m'n broek.
In 'n pak met 'n hoela-meisje op z'n bureau was ie 'Mr Dufresne' geweest.
Maak je nieuwe vrienden, Andy?
Niet echt vrienden.
Ik ben een moordenaar die financiële adviezen geeft.
Een aardig troeteldier. - Je bent wel weg uit de wasserij.
Ik kan meer doen, zoals nieuwe boeken voor de bibliotheek regelen.
Vraag liever een pooltafel.
Hoe denk je dat te doen, nieuwe boeken krijgen, Mr Dufresne?
Ik vraag de directeur om fondsen.
Jongen, ik heb hier zes directeurs meegemaakt en ik zeg je één ding:
Ze spannen hun kont strakker dan een trommel zodra je om geld vraagt.
Ons budget is al zo krap.
Ik kan de staatssenaat schrijven en om geld vragen.
Die wil het belastinggeld maar aan drie dingen uitgeven:
Muren, tralies en bewakers.
Ik schrijf ze elke week. Ze kunnen me niet eeuwig negeren.
Jawel. Maar schrijf gerust je brieven.
Ik zal ze zelfs voor je posten.
En dus schreef Andy elke week een brief, zoals hij had gezegd.
En zoals Norton had gezegd, kreeg hij geen antwoord.
In april deed Andy belastingaangifte voor de helft van de cipiers.
Het jaar daarna deed hij ze allemaal, ook die van de directeur.
Het jaar daarna lieten ze het honkbalseizoen samenvallen...
met het aangifteseizoen.
De bewakers van de bezoekende teams brachten hun formulieren mee.
Dus u moest uw wapen zelf betalen.
En de holster ook. - Dan is het aftrekbaar.
Andy werd een regelrechte huisindustrie.
Hij kreeg het zo druk dat hij personeel mocht nemen.
Geef me eens een stapel biljetten.
Een maand per jaar was ik verlost van de houtdraaierij.
En hij bleef brieven sturen.
Red, Andy, het is Brooks.
Brooks, bedaar nou.
Achteruit. - Wat heeft ie?
Geen idee, hij trok opeens z'n mes.
Brooks, laten we praten.
Er valt niks te praten. Ik snij z'n strot af.
Wat heeft hij je gedaan? - Zij hebben wat gedaan.
Ik heb geen keus. - Je gaat Heywood niks doen.
Dat weet zelfs Heywood. - Natuurlijk.
Hij is je vriend en Brooks is een redelijk man.
Waar of niet, jongens? - Leg dat mes neer. Kijk me aan.
Leg dat mes neer.
Moet je z'n hals zien.
Hij bloedt.
Alleen zo laten ze me blijven.
Toe nou, dit wil je helemaal niet. Doe dat mes weg.
Rustig nou maar.
Het komt wel goed.
En ik dan? Die ouwe gek sneed bijna m'n strot af.
Je snijdt je erger met scheren. Wat had je gedaan?
Niks, ik kwam afscheid nemen.
Z'n voorwaardelijk is goedgekeurd.
Ik snap er niks van.
Hij is zo gek als een rat in een blikken plee.
Genoeg, Heywood.
Ik hoorde dat je in je broek scheet. - Schei uit.
Brooks is niet gek. Hij is alleen...
geïnstitutionaliseerd.
Geïnstitutionaliseerd, m'n reet.
Hij zit hier al vijftig jaar. Iets anders kent hij niet.
Hier is hij belangrijk, een ontwikkeld man. Buiten is hij niks.
Een opgebrande bajesklant met reuma in z'n handen.
Ze geven hem niet eens een bibliotheekkaart.
Begrijp je me?
Red, je lult uit je nek.
Geloof maar wat je wilt, Floyd.
Maar dit zijn rare muren.
Eerst haat je ze...
dan raak je aan ze gewend.
Na verloop van tijd...
kun je niet meer zonder.
Dat is 'geïnstitutionaliseerd'.
Zo zal ik nooit worden. - Oh nee?
Wacht maar tot je ook zo lang zit. - Zo is het.
Ze sturen je hierheen voor je leven.
En dat pakken ze je af ook.
Het deel dat telt, tenminste.
Ik kan niet meer voor je zorgen, Jake.
Ga nu maar, je bent vrij.
Je bent vrij.
Het beste, Brooksie.
Beste jongens, wat gaat alles snel hier buiten.
Wou je soms dood, ouwe?
Ik heb als kind een auto gezien, maar nu zijn ze overal.
De wereld heeft erg veel haast gekregen.
Ze hebben me in een opvangtehuis gestopt, The Brewer...
en een baan als inpakker bij de Food-Way gegeven.
Het is zwaar werk en ik heb meestal pijn aan m'n handen.
Laat hem er twee zakken om doen. Laatst viel de bodem eruit.
Doe er twee zakken om, zoals mevrouw zegt.
Die winkelchef mag me niet zo.
Soms ga ik na m'n werk de vogels voeren in het park.
Ik hoop steeds dat Jake me gedag komt zeggen.
Maar hij komt nooit.
Ik hoop dat hij het goed maakt en nieuwe vrienden heeft.
Ik slaap slecht.
Ik heb nachtmerries, alsof ik val.
Dan word ik doodsbang wakker.
Soms duurt het even voor ik weer weet waar ik ben.
Misschien moet ik de Food-Way beroven, zodat ze me terugsturen.
En dan gelijk de chef doodschieten, als 'n soort bonus.
Ik zal wel te oud zijn voor zulke onzin.
Het bevalt me niet hier. Ik ben het zat om steeds bang te zijn.
Ik heb besloten niet te blijven.
Ze zullen zich niet druk maken over zo'n ouwe schurk als ik.
Brooks was hier...
'Ze zullen zich niet druk maken over zo'n ouwe schurk als ik.
Zeg Heywood dat het me spijt van dat mes.
Even goede vrienden. Brooks.'
Hij had hier moeten sterven.
Het is 'n verdomde rotzooi.
Wat is dat allemaal? - Post voor jou, kuttekop.
Pak aan.
'Geachte Mr Dufresne, in antwoord op uw herhaalde verzoeken...
wijst de staat u bijgesloten fondsen toe voor uw bibliotheek.'
Er zit 200 dollar in.
'De bibliotheekcentrale zendt u verder deze gebruikte boeken en diversen.
We beschouwen deze zaak als gesloten. Stuur alstublieft geen brieven meer.'
Ruim dit op voor de directeur komt.
Gefeliciteerd, Andy.
Het heeft maar zes jaar geduurd.
Nu schrijf ik ze twee keer per week.
Je bent er gek genoeg voor. Ruim nu de boel maar op.
Ik ga schijten.
Als ik terug kom is alles weg, oké?
Andy, hoor je dat?
Andy, laat me eruit.
Ik weet nog altijd niet waar die Italiaanse dames over zongen.
En ik wil het niet weten.
Sommige dingen kunnen beter ongezegd blijven.
Ik stel me voor dat ze zongen over iets zo onvoorstelbaar moois...
dat je hart er pijn van doet.
Die stemmen gingen hoger en verder dan iemand daar kon dromen.
Alsof een prachtige vogel die sombere muren deed oplossen.
En heel even voelde iedereen in Shawshank zich vrij.
De directeur was vreselijk pissig.
Doe de deur open.
Doe open.
Dufresne, doe open.
Zet dat uit.
Ik waarschuw je, Dufresne. Zet dat uit.
Dufresne.
Nu ben je van mij.
Andy kreeg twee weken isolatiecel.
Ga staan.
Kijk eens wie we daar hebben. - Maestro.
Kon je geen Hank Williams spelen?
Ik kon geen verzoekjes draaien.
Was het twee weken isolatie waard? - Een makkie.
Dat is isolatie nooit. - Een week daar lijkt wel een jaar.
Mozart hield me gezelschap.
Mocht je die grammofoon meenemen?
Het zat hier.
En hier.
Dat is het mooie van muziek. Ze kunnen het je niet afnemen.
Heb je nooit zo over muziek gedacht?
Toen ik jong was, speelde ik goed harmonica.
Maar hier leek het me niet erg nuttig.
Juist wel. Je hebt het nodig om niet te vergeten.
Vergeten?
Om niet te vergeten...
dat er plekken op aarde bestaan die niet van steen zijn gemaakt.
Dat er van binnen iets is...
waar ze niet bij kunnen komen.
Wat van jou is.
Waar heb je 't over?
Hoop.
Hoop?
Ik zal je wat zeggen, vriend.
Hoop is gevaarlijk.
Hoop kan je gek maken.
Hier heb je niets aan hoop. Wen maar aan dat idee.
Net als Brooks?
Ga zitten.
U heeft dertig jaar van uw levenslang uitgezeten.
Voelt u zich 'n beter mens? - Ja, zonder enige twijfel.
Ik ben een ander mens geworden.
Geen gevaar voor de samenleving. Dat zweer ik.
Ik heb me volkomen gebeterd.
Afgewezen...
Dertig jaar.
Als je het zo zegt...
Je vraagt je af waar ze zijn gebleven.
Waar tien jaar zijn gebleven.
Hier, een klein afwijzingscadeautje.
Maak maar open.
Ik heb het via een concurrent van je. Ik wilde je verrassen.
Heel mooi, Andy.
Ga je erop spelen?
Niet nu.
Een nieuw meisje voor je 10-jarig jubileum.
Lichten uit.
Andy hield woord. Hij schreef twee brieven per week.
In 1959 begreep de senaat dat hij zich niet liet afschepen met 200 dollar.
De Toewijzingscommissie besloot elk jaar 500 dollar te doneren.
Wat Andy daar niet allemaal mee deed...
Hij schreef boekenclubs, instellingen, kocht restanten op...
Schateiland. Robert Lewis...
Stevenson. Fictie, avontuur.
En verder? - Ik heb hier...
autoreparatie en zeep snijden.
Handvaardigheid en hobby's, zet maar bij opvoedkunde.
De Graaf van Monte Crisco.
Cristo, stomme lul.
Van Alexandre Dum...as. Domme aars.
Domme aars?
Dumas. Weet je waar het over gaat?
Een ontsnapping.
Dan hoort het ook onder opvoedkunde.
We hielpen zo vaak we konden.
Toen Kennedy werd vermoord...
had Andy een opslagkamer die stonk naar rattepoep en terpentine...
omgetoverd tot een prima gevangenisbibliotheek...
compleet met een mooie collectie Hank Williams.
In dat zelfde jaar startte Norton z'n Binnen Buiten-project.
Misschien heeft u erover gelezen.
Het haalde de kranten en z'n foto stond in Look Magazine.
Het is een enorme stap voorwaarts in het strafsysteem.
Onze gevangenen zullen onder toezicht buiten deze muren werken...
en openbare diensten verrichten.
Zo ontdekken ze de waarde van eerlijk werk...
ten behoeve van de gemeenschap...
en tegen minimale kosten voor de belastingbetaler.
Hij verzweeg voor de pers...
dat 'minimale kosten' een rekbaar begrip is.
Er zijn vele manieren om wat te verdienen.
Mankracht, materialen, noem maar op.
En het geld stroomde binnen.
Je concurreert me kapot.
Met die slavenarbeid ben je te goedkoop.
We leveren een bijdrage voor de gemeenschap.
Leuk, maar ik moet m'n gezin onderhouden.
Sam, we zijn oude vrienden.
Ik heb dat nieuwe snelweg-contract nodig. Anders ga ik eraan.
Neem een stuk taart. Heeft m'n vrouw gebakken.
Denk er eens over na.
Zit niet in over dat contract.
M'n jongens hebben een andere klus.
Bedank Maisie voor de taart.
En achter elk duister zaakje, elke verdiende dollar...
zat Andy, en hield de boeken bij.
Twee stortingen, Maine National en New England First.
Die kunnen in de kluis.
Breng die twee kostuums en dat wasgoed naar de wasserij.
En niet weer te veel stijfsel in m'n hemden.
Hoe zie ik eruit?
Uitstekend. - Een liefdadigheidsbijeenkomst.
De gouverneur komt.
Wil jij de rest?
Dat mens kan niet bakken.
Hij zit dus in heel wat zaakjes.
Onvoorstelbare handeltjes. Provisie op provisie.
Een rivier van zwart geld.
Hij zal eens moeten uitleggen hoe hij eraan komt.
Daar ben ik voor. Ik kanaliseer het, filter het.
Aandelen, obligaties, gemeentecertificaten.
Ik stuur het geld naar buiten en als het terugkomt...
Schoon als 'n jonge maagd. - Schoner.
Als Norton met pensioen gaat, is hij miljonair.
Als ze erachter komen, belandt hij hier bij ons.
Heb je zo weinig vertrouwen in me?
Je bent goed, maar die papieren laten sporen na.
En als ze nieuwsgierig worden, zullen ze iemand vinden.
Ja, maar niet mij of de directeur.
Wie dan? - Randall Stevens.
Wie? - De stille vennoot.
Hij is de schuldige, edelachtbare. Hij heeft de bankrekeningen.
Daar begint het filteren. Alle sporen leiden naar hem.
Maar wie is hij? - Een schim, een verschijning.
Het konijn uit de hoed. Ik heb hem tevoorschijn getoverd.
Hij bestaat alleen op papier.
Je kunt niet zomaar iemand bedenken.
Jawel, als je de mazen in de wet weet.
Wat je al niet per post kunt bereiken.
Stevens heeft een geboorteakte, rijbewijs, sofi-nummer.
Ze zullen achter een bedenksel van mij aanjagen.
Krijg nou wat.
Zei ik dat je goed bent? Je bent een Rembrandt.
Gek eigenlijk, buiten was ik een eerlijk man.
Ik moest hier komen om een schurk te worden.
Zit je er wel eens mee?
Ik werk alleen de winsten weg.
Dubieus misschien, maar ik heb ook die bibliotheek opgebouwd...
en wat jongens geholpen met hun diploma.
Waarom laat hij dat toe?
Zodat jij de was blijft doen. Geld in plaats van lakens.
Ik werk goedkoop voor hem.
Tommy Williams kwam in 1965 met twee jaar wegens I en B.
Insluiping en braak.
Ze pakten hem toen hij TV's jatte uit een winkel.
Een jonge knul, Mister Rock 'n Roll, brutaal als de beul.
Kom op, ouwe jongens. Niet zo langzaam.
We mochten hem meteen.
Ik kom de achterdeur uit en heb die TV zo vast.
Zo'n oud joekel. Ik zag niets. Opeens hoor ik: Sta stil en handen omhoog.
En ik die TV maar vasthouden. Zegt die stem:
Versta je me niet, jongen? Jawel, zeg ik...
maar als ik dat kloteding laat vallen, pak je me voor vernieling.
Je hebt in Casham gezeten, he?
Ja, dat was een makkie.
Weekendverlof, werkprogramma's.
Anders dan hier. - Dus je hebt overal gezeten.
Ja, sinds m'n dertiende heb ik ze zowat allemaal meegemaakt.
Misschien moet je een nieuw vak kiezen.
Als dief ben je niet erg geslaagd. Probeer iets anders.
Wat weet jij daarvan, Capone? Waar zit jij voor?
Ik?
M'n advocaat heeft me verneukt.
Iedereen hier is onschuldig, wist je dat niet?
Tommy had een vrouw en een klein dochtertje.
Misschien was het de gedachte aan dat meisje dat haar pa niet kende...
In elk geval brandde er een vuurtje onder z'n reet.
Ik wil m'n schooldiploma halen. Je hebt wat jongens geholpen.
Ik help geen mislukkelingen.
Ik ben geen mislukkeling.
Meen je dat? - Ja.
Meen je het echt? - Jazeker.
Want je moet je echt inzetten, geen halfbakken gezeik.
Weet je...
ik kan niet zo best lezen.
Je kunt niet zo goed lezen.
Dat komt later wel.
Andy begon Tommy het alfabet bij te brengen.
Tommy leerde snel.
Hij had meer hersens dan hij gedacht had.
Toen begon Andy met examenvakken. Hij mocht die jongen.
Hij wilde hem uit de stront helpen. Maar er was meer.
Het leven gaat hier langzaam, dus je zoekt een bezigheid.
Sommigen verzamelen postzegels of bouwen huizen van lucifers.
Andy had een bibliotheek gebouwd. Nu zocht hij wat anders.
En dat was Tommy.
Om de zelfde reden dat hij jarenlang z'n stenen sleep...
en z'n fantasiemeisjes aan de muur hing.
In de gevangenis doe je van alles om je geest bezig te houden.
In 1966, toen Tommy voor z'n examen stond...
was het de mooie Raquel.
Het is tijd.
En?
Het is zwaar klote.
Ik heb een heel jaar verknald. - Zo erg is het vast niet.
Nog erger. Het had net zo goed Chinees kunnen zijn.
Laat eens zien. - Ik kan het je zo wel zeggen.
Twee op de honderd goed.
Katten die in bomen klimmen, 5 maal 5 is 25.
Wat een klotezooi hier.
Ik heb hem teleurgesteld.
Onzin, hij is trots op je.
Ik ken hem beter dan wie dan ook.
Een goocheme kerel, he?
Ja, hij was vroeger bankier.
Waar zit hij voor?
Moord.
Verrek nou.
Het is hem niet aan te zien.
Betrapte z'n vrouw met een golfspeler en molde ze allebei.
Vier jaar geleden had ik twee tot drie jaar in Thomaston.
Autodiefstal. Een stommiteit.
Toen ik nog zes maanden moest, kreeg ik een nieuwe celgenoot.
Elmo Blatch, een grote zenuwlijer.
Zo'n vent die je niet in je cel wil hebben.
Zes tot twaalf jaar wegens inbraak.
Blufte over honderden kraken...
maar als je een wind liet, sprong hij een gat in de lucht.
En altijd maar praten. Nooit hield hij z'n mond.
Waar hij was geweest.
Kraken die hij had gezet. Vrouwen die hij had geneukt.
Mensen die hij had gemold.
Mensen waar hij de schijt van kreeg, zo zei hij dat.
Op een avond vroeg ik voor de grap:
Elmo, wie heb je vermoord? En hij zei:
Ik werkte als kelner in een country club...
om rijke klootzakken uit te zoeken.
Ik kies er één uit...
en ga op een avond bij hem thuis inbreken.
Hij wordt wakker...
en scheldt me verrot.
Dus ik vermoord hem.
En ook dat lekkere wijf.
Dat was het mooiste.
Ze neukt met die lul maar is getrouwd met een ander.
Een of andere grote bankier.
En die wordt ervoor gepakt.
Dat is het verbluffendste verhaal dat ik ooit heb gehoord.
En jij trapt er nog in ook.
Williams is onder de indruk van jou.
Hij hoort je trieste verhaal en wil je opbeuren.
Hij is jong, niet al te slim...
en beseft niet wat het voor jou betekent.
Hij vertelt de waarheid.
Stel dat die Blatch bestaat...
denk je dat hij dan op z'n knieën valt om te bekennen...
en levenslang bij z'n straf te krijgen?
Tommy zal voor me getuigen.
Als Blatch daar nog is. Hij zal nu wel vrij zijn.
Dan weten ze z'n adres, familie. Het is tenminste een kans.
Hoe kunt u zo kortzichtig zijn?
Wat zei je? - Kortzichtig. Of is het opzet?
Je gaat te ver.
Die country club moet z'n gegevens hebben, documenten met z'n adres.
Geef je gerust over aan je fantasieën maar laat mij erbuiten.
Als ik vrijkom, laat ik niets los. Ik ben ook strafbaar voor dat geld.
Begin nooit meer over geld, miezerige klootzak.
Niet hier of waar dan ook.
Kom hier. - Ik wilde u geruststellen.
Isolatie, een maand.
Wat mankeert u? - Neem hem mee.
Dit is mijn grote kans. Het gaat om mijn leven.
Weg met hem.
Een maand isolatie. Zo lang heb ik nog nooit meegemaakt.
Het is mijn schuld. - Gelul.
Jij hebt hem niet veroordeeld.
Bedoel je dat Andy onschuldig is? Echt onschuldig?
Daar lijkt het wel op.
Hoe lang zit hij hier nu?
Sinds 1947. Negentien jaar.
Williams, Thomas. - Hier.
Wat is dat?
De onderwijsraad. - Hij heeft het gepost.
Maak je het open of blijf je zo staan?
Ik blijf liever zo staan.
Skeet, geef hier. Eikel.
Gooi het alsjeblieft weg.
Die knul is geslaagd. Zeven plus gemiddeld.
De directeur wil je spreken.
Hier buiten? - Dat zei hij, ja.
Directeur?
Ik wil dat dit gesprek onder ons blijft.
Het is voor mij al moeilijk genoeg.
We hebben een probleem.
Dat begrijp je wel.
Jazeker, meneer.
Ik werd erdoor overdonderd.
Ik slaap er 's nachts niet van.
Wat doe je in zo'n geval?
Soms is het moeilijk om dat te weten.
Begrijp je?